Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

αλήθειες που ίσως δεν γνωρίζαμε

   Την Κυριακή που μας πέρασε, όπως συνήθως, η ομάδα του Γε.Λ.Α πραγματοποίησε για μια ακόμη φορά την καθιερωμένη της συνάντηση στο σχολείο. Αυτή τη φορά είχαμε την τιμή να φιλοξενούμε και παιδιά της Γ' γυμνασίου της Ν. Αλικαρνασσού, τα οποία έκαναν τη συζήτηση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Το θέμα που μας απασχόλησε ήταν οι εξαρτησιογόνες ουσίες. Παρακολουθήσαμε ένα πολύ ιδιαίτερο ρεπορτάζ του Σταύρου Θεοδωράκη, το οποίο μας βοήθησε να γνωρίσουμε αλήθειες που οι περισσότεροι αγνοούσαμε.
   Πρώτα απ' όλα συνειδητοποιήσαμε ότι το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν αφορά μονάχα άτομα κατώτερων κοινωνικών τάξεων. Δεν είναι λίγοι οι γόνοι εύπορων και ευκατάστατων οικογενειών που υποφέρουν από αυτά. Όπως φάνηκε οι αιτίες που οδηγούν τόσο πλούσιους όσο και φτωχότερους σ' αυτή τη συνήθεια είναι οι ίδιες. Δεν ξέρουν τι να κάνουν για να γεμίσουν τις ώρες τους, νιώθουν μόνοι και αναζητούν συντροφιά στις ουσίες. Πολλοί το κάνουν από αντίδραση για να γίνουν κι αυτοί "in", όπως χαρακτηριστικά είπαν στο βίντεο που παρακολουθήσαμε. Νιώθουν ότι μ' αυτόν τον τρόπο μπορούν να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους, όμως πιστέψτε με, πολλά περισσότερα δημιουργούν έτσι.
    Η αντιμετώπιση τους τόσο από την κοινωνία όσο και από την πολιτεία είναι τραγική. Βιώνουν το ρατσισμό καθημερινά και οι πόρτες που συναντούν μπροστά τους είναι τις περισσότερες φορές κλειστές. Όσοι έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους θεωρούν τους εαυτούς τους αρρώστους και ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια από το κράτος που συνεχώς τους γυρνάει την πλάτη αδιαφορώντας για το πρόβλημά τους. Όσοι αισθάνονται έτοιμοι, ζητούν βοήθεια από οργανώσεις  που μπορούν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες στην αντιμετώπιση του προβλήματός τους. Για πολλούς τα πάντα είναι στο μυαλό και λίγη θέληση είναι αρκετή για να πετύχουν αυτό που θέλουν. Κάποιοι άλλοι χρειάζονται υποκατάστατα ουσιών (όπως τη μεθαδόνη) για να απεξαρτηθούν σιγά-σιγά. Αυτή την υποστήριξη αναλαμβάνει να παρέχει το κράτος. Οι "υποψήφιοι" μπαίνουν σε μια λίστα προτεραιότητας έως ότου τους παραχωρηθεί η άδεια να παίρνουν καθημερινά τη φαρμακευτική αγωγή που προβλέπεται. Η διαδικασία αυτή μπορεί να κρατήσει από μερικές μέρες (για κράτη της Αμερικής ή της δυτικής Ευρώπης) μέχρι μερικά χρόνια για την "προοδευτική" και "συμπονετική" μας χώρα. Οι σημαντικές όμως δράσεις οργανώσεων προσπαθούν να καλύψουν αυτό το κενό κράτους-"ασθενών" και πολλές από αυτές το καταφέρνουν με επιτυχία.
   Αυτά είναι μόνο λίγα απ' όσα ακούστηκαν ή ειπώθηκαν την περασμένη Κυριακή. Τώρα μένει να δούμε τι μπορούμε εμείς να κάνουμε από την πλευρά μας για να ενημερώσουμε ή να βοηθήσουμε συμπολίτες μας που υποφέρουν.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

*Ένα διαφορετικό μάθημα

     Παρατηρώ εκείνον τον κέρσορα  που αναβοσβήνει λίγο πριν γράψω και μου έρχονται πολλές εικόνες στο μυαλό όσο γυρίζω πίσω λίγες ώρες πριν,τότε που βρισκόμουν με τα άλλα γελ@στά παιδιά στο Κέντρο Ειδικών Παιδιών Ζωοδόχου Πηγής. Αυτήν την επίσκεψη την περιμέναμε με ανυπομονησία,αφού την είχαμε οργανώσει ήδη πριν το Πάσχα.Πολλοί έλεγαν,πως οι δράσεις του γέλ@ θα έμεναν μόνο στα λόγια,η πραγματικότητα όμως απέδειξε το αντίθετο.
   Το 1988 μία ομάδα γονέων της τοπικής κοινότητας του Ηρακλείου ιδρύουν την "Ένωση Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Απροσαρμόστων Ατόμων". Το 1991 δημιουργείται το Κέντρο Ειδικών Παιδιών "Η Ζωοδόχος Πηγή", στη Νέα Αλικαρνασσό στο Ηράκλειο σε ένα κτίριο 300τ.μ. που παραχωρεί ο Ο.Τ.Ε.Σήμερα η Ζωοδόχος Πηγή παρέχει υπηρεσίες σε 50 περίπου άτομα με νοητική υστέρηση ή αυτισμό και τις οικογένειές τους.Η Ζωοδόχος Πηγή είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός οργανισμός. Είναι ειδικώς αναγνωρισμένο Φιλανθρωπικό Σωματείο. Υπόκειται στην αξιολόγηση και τον έλεγχο του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας.  Άτομα με νοητική υστέρηση,με σύνδρομο Down,με αυτισμό ή και με κάποια κινητικά προβλήματα άνω των 18 ετών μπορούν να συμμετέχουν στα προγράμματα και τα εργαστήρια που διοργανώνει με στόχο την ημιαυτόνομη διαβίωσή τους και την κοινωνική τους ένταξη χάρις στην αξιοποίηση όσο το δυνατόν σε μεγαλύτερο βαθμό των δεξιοτήτων και της δυναμικής του κάθε ατόμου.Τα εργαστήρια υφαντικής, μαγειρικής, κηπουρικής,χειροτεχνίας,κεραμικής και μπομπονιέρας παρέχουν την κατάλληλη εκπαίδευση ώστε τα άτομα να μπορούν να είναι λειτουργικά και τη δυνατότητα κοινωνικοποίησής τους ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας μας.
    Στην αρχή της επίσκεψής μας είχαμε μια συζήτηση με μια κοινωνική λειτουργό του Κέντρου η οποία,αφού μας ενημέρωσε για τον τρόπο λειτουργίας του Κέντρου,τους στόχους και τα μελλοντικά σχέδιά του,μας μίλησε περισσότερο ως μέλος της οικογένειας που έχει δημιουργηθεί στο Κέντρο Ζωοδόχου Πηγής. Έλυσε απορίες και μοιράστηκε μαζί μας τους προβληματισμούς της για τα παιδιά και τη μελλοντική τους ζωή,όταν κληθούν να ζήσουν χωρίς τους γονείς και τους συγγενείς τους. Αναφερθήκαμε σε πολλά θέματα και μου είναι αδύνατον να τα καταγράψω όλα.Παρ'όλα αυτά μου έκαναν εντύπωση αρκετά. 
     Πάντα πίστευα πως ένα άτομο με νοητική υστέρηση δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι διαφέρει σε πολλά σημεία από τους γύρω του.Δεν ήμουν σίγουρη αν οι πράξεις ή συμπεριφορά τους ήταν αποτέλεσμα συνειδητής σκέψης και σε ποιο βαθμό. Σήμερα, λοιπόν, έμαθα πως ιδιαίτερα τα άτομα των οποίων η νοητική ικανότητα είναι μεταξύ φυσιολογικού ανθρώπου και ατόμου με νοητικά προβλήματα, έχουν ενσυναίσθηση της κατάστασης στη οποία βρίσκονται,κατανοούν δηλαδή τη διαφορετικότητά τους σε σχέση με τις οικογένειες και τους εκπαιδευτές τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολύ συχνά να παρουσιάζουν ψυχολογικές διαταραχές,κρίσεις ακόμη και κατάθλιψη,ακριβώς επειδή είναι υποψιασμένοι για το πώς και σε τι διαφέρουν από τους υπόλοιπους. Είναι διαφορετικό να εκπαιδεύεσαι χωρίς να σε απασχολεί η πρόοδος της εκπαίδευσής σου και είναι άλλο να καταβάλλεις μια προσπάθεια να μπορείς να ζεις όπως οι συνομίληκοί σου, που διαρκώς μπορεί να σε απογοητεύει . Σα να θες να πιάσεις εκείνο το μήλο στην κορυφή της μηλιάς και στενοχωριέσαι που τα χέρια σου δεν είναι τόσο μακριά.
      Μα αν δε γεννήθηκες με μακριά χέρια,σου χαρίστηκαν άλλα δώρα.
Τα παιδιά γεμάτα χαμόγελο,όρεξη και δημιουργικότητα απολάμβαναν κάθε δραστηριότητα στην οποία συμμετείχαν.Είδα άτομα άνω των 30 να πλάθουν πηλό και να φτιάχνουν γλάστρες,να δένουν μπομπονιέρες για παραγγελίες γάμων και βαπτίσεις που αναλαμβάνει το κέντρο, να εισπράττουν χαρά και ικανοποίηση από την ενασχόλησή τους με τα προγράμματα. Κάπως έτσι συνειδητοποίησα πως η καθημερινότητα δε μας αφήνει να ευχαριστηθούμε τις απλές καθημερινές στιγμές της ζωής. Μια ώρα παιχνιδιού με το μπαμπά,μια ζωγραφιά με τη μαμά μπορούν να χαρίσουν πολύ μεγαλύτερη χαρά σε ένα μικρό παιδί κι από το πιο ακριβό ηλεκτρονικό παιχνίδι.Έτσι συμβαίνει και με εκείνους. Το να φτιάξουν ένα εργόχειρο στον αργαλειό είναι μια τεράστια επιβεβαίωση της προσπάθειας και της χρησιμότητάς τους. Για εμάς μπορεί να φαίνεται εύκολο,για αυτούς είναι κάτι που απαιτεί κόπο αλλά ταυτόχρονα τους γεμίζει χαρά.Σκέψου μόνο πως μετά τα παζάρια που διοργανώνονται κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα δίνεται στα παιδιά ένα μικρό ποσό,ως ανταμοιβή της εργασίας τους.Κάποιοι τα δέχονται και έχουν και απαιτήσεις!Κάποιοι άλλοι τα σκίζουν.Δεν τα έχουν ανάγκη,για αυτούς η χαρά της δημιουργίας δε χρειάζεται να ανταμειφθεί με ένα κομμάτι χαρτί.
      Κάτι άλλο που με παραξένεψε είναι ότι οι γονείς των παιδιών του Κέντρου είναι απόλυτα αρνητικοί όσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις των παιδιών τους. Αν και το σεξουαλικό ένστικτο δεν επηρεάζεται από τις νοητικές διαταραχές και τα προβλήματα,όπως μας ανέφερε η υπεύθυνη, οι ίδιοι το απαγορεύουν κατηγορηματικά στα παιδιά τους είτε εξαιτίας του φόβου τους, είτε εξαιτίας των ταμπού και των προκαταλήψεών τους. Και κάπου εκεί αναρωτηθήκαμε τελικά ποιος είναι ανάπηρος και ποιος όχι;Αλλά για να μην προβώ σε χαρακτηρισμούς ανθρώπων,μπορώ μόνο να επισημάνω τόσο την έλλειψη ενημέρωσης των γονέων των ατόμων με αναπηρία όσο και την απουσία διαλλακτικότητας σε θέματα που σε άλλες χώρες αντιμετωπίζονται με ανοιχτή σκέψη και σεβασμό στις ανάγκες και τα δικαιώματα ατόμων ίσων με εμάς. 
Σίγουρα η εμπειρία θα μας μείνει αξέχαστη,όμως όλοι μας συμφωνήσαμε πως θα θέλαμε λίγο περισσότερο χρόνο και επαφή με τα παιδιά. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης και πηγαίνοντας από εργαστήριο σε εργαστήριο ένιωσα σαν επισκεπτόμουν εκθέματα σε μουσείο και όχι ανθρώπους που παρήγαγαν έργο εκείνη τη στιγμή ακριβώς επειδή δεν μπόρεσα να τους μιλήσω,να τους ρωτήσω για τις εμπειρίες τους,πώς νιώθουν.  Αυτό ήταν το μόνο που θα άλλαζα απ'όλη την επίσκεψή μας.
Παρ'όλα αυτά γνώρισα το Νεκτάριο που ήθελε να παντρολογήσει το Μάνο με τη Τζωρτζίνα,το Γιώργο που του αρέσει να τρώει τα κουφέτα από τις μπομπονιέρες, τα κορίτσια στην κεραμική και άρχισα να σκέφτομαι πως τελικά θα μου άρεσε να τους ξαναδώ, να μιλήσω μαζί τους,να προσφέρω τη βοήθειά μου,να αρχίσω να εκπαιδεύομαι στο πώς θα πρέπει να συμπεριφέρομαι ώστε να μην κάνω κάτι που θα τους στενοχωρήσει ή που θα τους προσβάλλει. Σκέφτηκα πως το φετινό καλοκαίρι θα ήθελα να το περάσω ως εθελόντρια στο Κέντρο Ζωοδόχου Πηγής. Γιατί πράγματι, σε ένα σχολείο που απλόχερα χαρίζει τη ζωή,αξίζει να δώσεις ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου.


27/04/12 ~ένα διαφορετικό μάθημα! :)






ΥΓ: Μην ξεχνιόμαστε!Αυτή την Κυριακή φοράμε το πιο μεγάλο μας χαμόγελο και συζητάμε για τα ναρκωτικά.Στην παρέα μας θα βρίσκονται και μαθητές της Γ' Γυμνασίου Ν.Αλικαρνασσού.!Τι περιμένεις; :)

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

*(ΔΕΝ;)Είμαι ρατσιστής

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ.
Έχω φίλο ένα μαύρο παιδί που ζει λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου. Μερικές φορές παίζουμε μαζί,αλλά δεν τον αφήνω να παίξει με τα καινούρια μου παιχνίδια.Άσε που η μαμά δε θέλει να τρώει μαζί μας. 
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ.
Με το Ραμόν πάμε Β' Λυκείου. Καθόμαστε στο ίδιο θρανίο κι είμαστε οι καλύτεροι φίλοι.Συμπαραστέκομαι στα προβλήματα του,προσπαθώ να τον κάνω να χαμογελάσει.Προχθές, τσακωθήκαμε και τον είπα "αραπόμαυρο της κακιάς ώρας".
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ.
Με το Ραμόν δε μιλάμε πια.Η κοινωνική μου εικόνα δεν επιτρέπει τη συναναστροφή με έγχρωμους δευτεροκλασσάτους ανθρώπους. Όχι πως με πειράζει ή με ενοχλεί. Τον αγαπάω το Ραμόν.Με βοήθησε να ξεριζώσω από μέσα μου τις προκαταλήψεις και να αποδεχτώ τη διαφορετικότητα.-διάβολε,δε σου είπα να μη μου πλύνεις το τζάμι;Άχρηστοι Αλβανοί-


     Ειρωνεία. Ναι,είναι πράγματι δύσκολο να αντιληφθούμε μερικές φορές πόσο υποκριτές μπορεί να είμαστε ακόμα και μου τις ίδιους μας τους εαυτούς. Να νομίζουμε πως έχουμε αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα,κι όμως στην ουσία να έχουμε βάλλει μια ασπίδα για να μην αποδεχόμαστε την πικρή αλήθεια. ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ και ας μην το συνειδητοποιώ πάντα. Από το 'καλημέρα' που θα πω με μισή καρδιά στο Βούλγαρο ενοικιαστή του διπλανού σπιτιού,μέχρι το 'τον καημένο,πώς του τα έφερε έτσι η ζωή', που θα σκεφτείς για τον τυφλό συνομίληκό σου που περπατούσε στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Εγώ όμως το καλημέρα το είπα και τον τυφλό άμα ήθελε βοήθεια θα τον βοηθούσα.
     Αυτή είναι όμως η ουσία; Να δημιουργήσουμε έναν κόσμο κοινωνικών συμβιβασμών και καθωσπρεπισμών που θα επικαλύπτει τη μη αποδοχή του διαφορετικού,αλλά αντιθέτως θα τη ντύνει με τα στολίδια της κοινωνικής-κατά τα άλλα- βοήθειας, της αναγνώρισης της διαφορετικότητας με κάποιο εσάνς λύπησης και της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων-μόνο που άμα αρχίσουμε να βλέπουμε και πολλούς ομοφυλόφιλους στις δημόσιες υπηρεσίες,θα σοκαριστούμε δεόντος!;
Όχι εγώ δεν ονειρεύομαι αυτό!Θέλω να κοιτάζω εσένα που είσαι διαφορετικού χρώματος,εσένα που πιστεύεις σε άλλο Θεό,εσένα που είσαι μετανάστης οικονομικός ή πολιτικός,με την ίδια καθαρή ματιά που χαρίζω στους ανθρώπους που αγαπάω.Απαλλαγμένη από βαθιά ριζωμένες σκέψεις,που αβίαστα έρχονται στην επιφάνεια.Γιατί έτσι με μεγάλωσαν,έτσι μεγάλωσαν γενιές γενεών σε όλο τον κόσμο. Γιατί ακόμα και η λέξη 'διαφορετικός' προδικάζει μια σύγκριση.
     Είναι από εκείνες τις λέξεις στο συντακτικό που δεν είναι επίθετα συγκριτικού βαθμού κι όμως δηλώνουν σύγκριση.Λες : Έχει διαφορετικό δέρμα από το δικό μου,δε λες :Το δέρμα του είναι διαφορετικό. Η σύγκριση σαν να επιζητά να βγει στην επιφάνεια ακριβώς τη στιγμή που της έχουν μάθει να ξεπετάγεται. Και δε λέω πως μόνο στη γλώσσα μας η διαφορετικότητα συνεπάγεται κριτική. Κάθε γλώσσα,κάθε πολιτισμός,κάθε ιστορία με άλλα λόγια συσχετίζει εκείνο το παράξενο,το απρόσιτο,το άπιαστο με μια εχθρική διάθεση και μια επιβουλή εκ μέρους του. Η ίδια η ψυχιατρική μόλις πριν μερικές δεκαετίες θεωρούσε πως οι μαύροι λαοί ήταν άρρωστοι για αυτό και η οποιαδήποτε επαφή ή ανάμειξη τους με λευκούς θα προκαλούσε την εξαφάνιση του ανώτερου είδους!Αν όντως θέλω,λοιπόν, να διαγράψω τη λέξη 'ρατσισμός' θα πρέπει να την τοποθετήσω στο ίδιο τσουβάλι με λέξεις και φράσεις όπως: εκμετάλλευση υποανάπτυκτων κρατών,παγκοσμιοποίηση,πλουτοκρατία..
      Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα και κάπως έτσι θα τελειώσουν. Γιατί ένας κόσμος μακριά από προκαταλήψεις,κοινωνικές διακρίσεις και ανισότητες δεν ανήκει σε σουρεαλιστικό πίνακα ζωγραφικής. ΜΠΟΡΕΙ να πάρει σάρκα και οστά φτάνει να αλλάξουν νοοτροπία οι κοινωνίες.Η συνεχής ενημέρωση,η δια βίου μάθησις,η προσπάθεια να γνωρίσουμε όλο και περισσότερο κομμάτι της αλήθειας αυτού εδώ του κόσμου θα μπορέσουν να φέρουν τούμπα το σκηνικό στο οποίο τοποθετημένοι από άλλους, παίζουμε.Όλοι πρέπει να αναλάβουμε ευθύνες. Πολιτικοί,κοινωνικοί φορείς,κάθε άτομο ξεχωριστά.Μέσα από τη συλλογική προσπάθεια τα αποτελέσματα θα είναι ριζικά. Δεν είναι εύκολο και η συνειδητοποίηση της αλλαγής χρειάζεται κόπο,επιμονή και συνέπεια. Ο αγώνας για την εξάλειψη των ανισοτήτων και των διακρίσεων ξεκινάει τη στιγμή που συναισθάνεσαι ποιος είσαι και τι θες. ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ και προσπαθώ να σταματήσω να είμαι. Ίσως να μην είμαι φανατισμένο ή προσκολλημένο άτομο αλλά αυτή η έρμη η σκέψη θα μου περάσει από το μυαλό. Θέλω να απαλλαγώ από αυτήν,να μην περνάει από το μυαλό μου ούτε στιγμή.Και θα τα καταφέρω γιατί υπάρχουν κι άλλοι γύρω μου που θέλουν το ίδιο. Οι γέλ@ αυτό κάνουν κάθε Κυριακή.Καταπολεμούν τις φοβίες,τις ανασφάλειες, τις συμπεριφορές και τις ιδέες που άλλοι τους φόρτωσαν. Είναι κι αυτό ένα παιχνίδι που σίγουρα μόνο νικητές θα έχει.


*Η τελευταία Κυριακή έδωσε αφορμές για γόνιμο προβληματισμό και συζήτηση επί της ουσίας.Σε μερικές ημέρες θα επισκεφθούμε το κέντρο ειδικών παιδιών(δε μ'αρέσει ο τίτλος) Ζωοδόχου Πηγής.
Μαθαίνουμε-ευαισθητοποιούμαστε-δρούμε!






Ρίξε μια ματιά σ'αυτό,θα καταλάβεις πως όλα είναι θέμα οπτικής ;)




Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Ρατσισμός η απλώς Άγνοια?


Είμαστε όντως ρατσιστές η απλώς θέλουμε να αγνοήσουμε κάτι το όποιο θεωρούμε κατώτερο μας, συνεπώς δεν πρέπει να του δίνουμε αξία απλά κοιτάζοντας το?! Αυτό είναι προσωπικό ζήτημα κατά την γνώμη μου. Ο χαρακτήρας του ατόμου καθορίζει τις πράξεις του. Ωστόσο πρέπει να συλλογιστούμε το γεγονός ότι και αυτοί οι άνθρωποι, οι άνθρωποι που μεταναστεύουν σε άλλες χώρες παρατώντας τις οικογένειες τους πίσω, αναζητώντας καλύτερες  συνθήκες ζωής, ρισκάρουν την ζωή τους μόνο και μόνο για να ζουν σε αυτές τις πολυπολιτισμικές και πιο αναπτυγμένες χώρες για να δέχονται καθημερινά προσβολές και απειλές… Σκεφτείτε ότι και ο “ξένος” τον ίδιο αέρα αναπνέει… Την ιδία τροφή καταναλώνει… Το μόνο που αλλάζει είναι το χρώμα στο δέρμα… Κίτρινο, μαύρο, λευκό, πορτοκαλί… Το δέρμα είναι δέρμα και το χρώμα είναι χρώμα... Δεν  αλλάζει τίποτα… Ωστόσο δεν είναι μόνο ο φυλετικός ρατσισμός. Είναι και ο μισογυνισμός, ο όποιος επικρατεί σε πολλές κοινωνίες, ο ρατσισμός που δέχονται τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ο επαγγελματικός ρατσισμός και πολλοί άλλοι. Πρέπει να δεχτούμε το γεγονός αυτές οι ομάδες έχουν γίνει μέρος τις καθημερινής μας ζωής και ότι έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία μας. Γιατί όμως τους φερόμαστε έτσι περιφρονητικά και αγνοούμε πολλές φορές την ύπαρξη τους?! Κάντε κάτι για αυτό... Βοηθηστε αυτά τα άτομα με οποιονδήποτε τρόπο μπορείτε να σκεφτείτε… Αλλά πρώτα… Προσπαθήστε να μπείτε στην θέση τους και πράξτε αναλόγως  



“Ποια καλοσύνη... Για καλοσύνη ρώτα να σου  πουν αυτούς που έδιωξαν απτήν Σμυρνη… Ρωτα όσους είχαν σπίτι στην Ερζεγοβίνη … Ποια καλοσύνη... Την καλοσύνη μάλλον την πήρε μαζί του κάποιος στον δρόμο προς την Σελήνη”
J0hn

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Βλέπω.

Έχετε προσέξει πως ολο ένα και πιο πολύ τείνουμε να γινόμαστε όλοι ίδιοι;..Όχι,όχι..όταν λέω ίδιοι δεν εννοώ ίσοι..Θέλω να πως πως μέρα με τη μέρα χωνόμαστε περισσότερο μέσα στη μάζα που μας προστάζει να σκεφτόμαστε,να μιλάμε,να κινούμαστε με τον ίδιο τρόπο.Το διαφορετικό μας φοβήσει και  προτιμάμε να είμαστε αντίγραφα παρά να τραβάμε την προσοχή.Ευχαριστούμε το σύμπαν και το θεό που γεννηθήκαμε λευκοί και υγιείς ώστε να μοιάζουμε στην πλειοψηφία κι έτσι να μην κριθούμε ποτέ απο κανέναν..και κάπως έτσι αποκαλούμαστε "φυσιολογικοί".. Aν σκεφτείς λοιπόν,οι περισσότεροι περνάμε τη ζωή μας χωρίς κανένας να μας κοιτάξει περίεργα..χωρίς ποτέ το βλέμμα κάποιου να μας κάνει να νιώσουμε άβολα, και χωρίς να σκεφτούμε τι θα αντιμετωπίσουμε κάθε μέρα όταν βγαίνουνε απο το σπίτι..Όλα είναι εύκολα για μας αφού επιφανειακά ανήκουμε στο σύνολο.Έχεις μπει όμως ποτέ στη διαδικασία να σκεφτείς πως θα ζούσαμε αν είμασταν σε άλλη θέση;..Στη θέση εκείνων των "μη φυσιολογικών" που τραβάνε τα ζόρια;..Ξέρεις,αρκεί μόνο μια στιγμή..μια στιγμή για να καταλάβεις . Για να νιώσεις όπως νιώθουν,να δεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια τους και οχι απο την καλόβολη ζωή σου.Αυτό που πραγματικά τρομάζει τους ανθρώπους σ'εκείνους τους "άλλους" είναι πως δεν τους μοιάζουν.. Για δες,κάποιος διαφορετικός..κάποιος έξω απο τα πρότυπα  και τη μάζα..Αυτό τους φοβήσει και τους εκνευρίζει.Μπορεί να είναι  μαύρος,άσπρος,κόκκινος,κοντός,ψηλός,ανάπηρος,τυφλός...το συμπέρασμα είναι ένα: δεν τους μοιάζει!Τους τρομάζει,και ό,τι τους τρομάζει τους κάνει αρνητικούς και επιθετικούς..Όμως ξέρεις,υπάρχει κι ο άλλος τρόπος.Θα μπορούσες να τον πλησιάσεις λίγο και να διαπιστώσεις πως η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι εκείνη που καθορίζει τον άνθρωπο.Έχουμε μάθει να κρίνουμε εκ των προτέρων, κι αν το εξώφυλλο δεν είναι αρκετό για εμάς,το πετάμε σε μια γωνιά και πάμε παρακάτω..Κι όμως αν πλησιάσεις θα δεις πως αυτό που φαίνεται, δεν είναι αυτό που φαίνεται! Κι αν πλησιάσεις ακόμα πιο κοντά ,αυτός που τον έλεγες ξένο και περίεργο και τον φοβόσουν ,αποκλείεται να σου φανεί τρομακτικός..Τέλος πάντων,όλα αυτά είναι θεωρίες..Πρέπει να σου συμβεί κάτι,να μπεις σ'αυτή τη θέση για να το νιώσεις και να εμπεδώσεις τη φάση.Είναι όμως ανάγκη να το ζήσεις για να καταλάβεις; Χρησιμοποίησε το μυαλό σου και δες, ψάξε,σκέψου!..Και στο τέλος, το πιο καταπληκτικό και το πιο περίεργο που θα διαπιστώσεις,δεν θα είναι το πόσο διαφορετικός είναι ο καθένας μας, αλλά το πόσο ίδιοι είμαστε! 







*brainstorm.


Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Καλή Αρχή!

Χαιρετώ κι εγώ την όμορφη παρέα! Οφείλω να ομολογήσω πως την περασμένη Κυριακή, στην πρώτη μας συνάντηση, ακούστηκαν και ειπώθηκαν πολλά. Η χαρά και η όρεξη ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Νιώθαμε έντονα την ανάγκη να κάνουμε κάτι για όλα όσα αντικρύζουμε καθημερινά. Γι' αυτό και οργανωθήκαμε. Η ταινία που παρακολουθήσαμε μας έβαλε όλους σε περισυλλογή. Πόσο άδικος είναι αυτός ο κόσμος για κάποιους; Μας έδωσε όμως την αφορμή για εξωτερίκευση των ιδεών και των συναισθημάτων μας και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι, ναι, εμείς οι έφηβοι μαθητές μπορούμε να τον αλλάξουμε... Το μέλλον μας ανήκει ! Δεν θα μείνουμε αμμέτοχοι! Με οργάνωση, όρεξη, προσπάθεια και λίγη καλή θέληση μπορούμε να ανατρέψουμε ό,τι δεν μας αρέσει και να ξεκινήσουμε την ανέγερση ενός νέου, δικαιότερου και ομορφότερου κόσμου γεμάτο χαμόγελα. :)

Aloha!

..Ως  ένα ακόμα μέλος του gela-sundays λοιπόν σας καλησπερίζω στην όμορφη παρέα μας! :) Νομίζω πως έχουν δοθεί οι απαραίτητες εξηγήσεις για το ποιοι είμαστε και τί κάνουμε..οπότε θα αποφύγω να πω οτιδήποτε περαιτέρω -για αρχή!- και θα σας καλωσορίσω με το δικό μου τρόπο..    
||Ναι,οκ.. επίσης δεν γράφω κάτι άλλο γιατί απλά δεν ξέρω πως λειτουργεί αυτό το πράγμα που λέγεται blog. Ζητώ επιείκεια!*




"..γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο , με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει: ΜΙΛΑ ! "










..και αυτό προσπαθούμε να αποφύγουμε..Δεν θα αφήσουμε κανένα να μας κλείσει το στόμα και να μας απαγορεύσει να έχουμε λόγο και άποψη.Πρέπει να μιλήσουμε και έχουμε να πούμε πολλά..Πράγματα που πηγάζουν απο μέσα μας, απ' την ψυχή μας..χωρίς την καθοδήγηση κανενός και χωρίς το φόβο μήπως κριθούμε αρνητικά από κάποιον.Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα της ελεύθερης άποψης και της γνώσης..Ας το εκμεταλλευτούμε, ας ξεκολλήσουμε απο πράγματα που μας κρατάνε πίσω και ας ανοίξουμε λίγο το μυαλό μας..    


"Το να σωπαίνεις όταν πρέπει είναι μεγάλη αρετή, το να μιλάς όταν αξίζει είναι ακόμα μεγαλύτερη!"


Έλα να ξυπνάμεεεεεεεε!!.;)


                                                                                                                                                          *τζ.

Welcome


Καλησπερίζω την όμορφη παρέα του Gela-Sundays. Τι κάνετε?! Ελπίζω καλά γιατί μόνο το χαμόγελο   θα βοηθήσει να βγούμε από αυτήν την κατάσταση που έχει κατακερματίσει την κοινωνία μας. Αυτή η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα. Τι να κάνει κάνεις όμως… ΛΑΘΟΣ… Μπορούμε να κάνουμε πολλά για να ξεφύγουμε από αυτήν την μάστιγα… Και αυτή η επανάσταση θα ξεκινήσει από εμάς τους νέους. Γι'αυτο και εμείς πήραμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε αυτό το Blog για να συζητάμε και να επιλύουμε πολλά προβλήματα που μας απασχολούν και να φτάσουμε σε ένα τελικό αποτέλεσμα το όποιο θα είναι και η λύση του «Γόρδιου Δεσμού»…
                                                                                                                                                          J0hn
Aποροφάω τις ακτίνες του Ήλιου της αθωότητας
και ας πάθω καρκίνο της Κυνικής Κοινωνικότητας”

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

*γέλ@ 2012!

Ωωω είναι η πρώτη μας ανάρτηση!Τι τιμή,μπορώ να αισθάνομαι υπερήφανη! 
Γεια σου, επισκέπτη του "Κυριακή,χαμογέλ@". Όπως θα παρατήρησες,εγώ και οι συμμαθητές μου από το ΓΕΛ Νέας Αλικαρνασσού είμαστε κάπως αλλόκοτα πλάσματα και αγαπάμε το διαφορετικό,την εναλλακτική πρόταση, το καινούριο και το άγνωστο. Για αυτό μαζευόμαστε κάθε Κυριακή!Για να μοιραζόμαστε την τρέλα μας!Για να μιλήσω όμως και λίγο σοβαρά, τα Κυριακάτικα απογεύματα πια έχουν αποκτήσει άλλη σημασία,είναι ιδιαίτερα και συναρπαστικά οφείλω να ομολογήσω. Όλη την εβδομάδα προετοιμάζουμε τα θέματά μας και την Κυριακή τα παρουσιάζουμε ώστε να τα δουλέψουμε,να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε. Η αλήθεια είναι πως η συμμετοχή δεν είναι μεγάλη.Παρ'όλα αυτά,το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο αφού μπορείς εύκολα να διακρίνεις τον ενθουσιασμό και τη δίψα για αναζήτηση. Οι αντιθέσεις πολλές,όπως πολλά είναι και τα χαρακτηριστικά που μας ενώνουν. Η όρεξη για προσπάθεια, το ανήσυχο πνεύμα,η ανάγκη για αυτοβελτίωση, για κατάκτηση της γνώσης. Θέλουμε να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα από όλες τις πλευρές και να αισθανθούμε κάθε υφή της. Γράφουμε κείμενα,(ή τουλάχιστον αυτό έχουμε σκοπό να κάνουμε,μιας και η πρώτη μας συνάντηση έγινε την προηγούμενη Κυριακή!), ψάχνουμε στο internet,βλέπουμε βίντεο, οργανώνουμε επισκέψεις.!Το ίδιο έχουμε σκοπό να κάνουμε και εδώ!Θα αναρτούμε βίντεο,φωτογραφίες,άρθρα που μας έκαναν εντύπωση,ώστε και εσύ που δεν παρακολουθείς τις συναντήσεις ,να ενημερώνεσαι για τη δράση μας! Σ'αυτό το blog θα γράφει κάθε καρυδιάς καρύδι! Κι ίσως έτσι μπορέσουμε να δούμε ολόκληρη την καρυδιά κάποια στιγμή,αφού κάποια μέρη της δεν είναι ορατά σε όλους!Σημασία έχει πως ο καθένας θα εκφράζεται όπως επιθυμεί,σεβόμενος πάντα την ομάδα και εσένα,τον αναγνώστη.
Ελπίζουμε η προσπάθειά μας να αποφέρει καρπούς μιας και πιάσαμε τα δέντρα!Είμαστε μέλη μιας ομάδας, συνειδητοποιημένα και με ξεκάθαρους στόχους. Διεκδικούμε το αύριο που μας ανήκει. Τίποτα λιγότερο,τίποτα περισσότερο. Είναι δικαίωμά της νέας γενιάς να απορρίπτει τα λάθη των προηγούμενων γενιών και να μάχεται για κοινωνίες δικαιότερες και πιο δημοκρατικές.
Αλλά για να μη σε κουράσω από τώρα,κλείνω εδώ.!
Σημείωση για να μην ξεχαστώ!Αν κάποιο Κυριακάτικο απόγευμα βαρεθείς να μπεις ΠΑΛΙ στο facebook και ψάχνεις για παρέα,πέρνα από το σχολείο μας!Θα είμαστε στην αίθουσα πολλαπλών από τις 17.00 μέχρι τις 20.00. Απαραίτητη προϋπόθεση: Καλή διάθεση,ανοιχτό μυαλό και το μεγαλύτερο χαμόγελό σου!Η ομάδα θα σε περιμένει..!




ΥΓ: Μπορείς να διαβάσεις το κείμενο που γράψαμε για να ενημερώσουμε τους υπόλοιπους συμμαθητές του Λυκείου μας,κάπου εδώ(Όταν το έγραφα αργά το βράδυ,έκλεισε το pc από μπαταρία και λόγω απουσίας φορτιστή το κείμενο αναρτήθηκε πολύ αργότερααααα!)Αναγκαστικά τους πληροφορήσαμε προφορικά.!Νέοι!Πού έχουν το μυαλό τους;



Υπογράφει η @lvi Curlyhaired

Κυριακή,χαμογέλ@

Οι τρέχουσες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις έχουν πυροδοτήσει τον κοινωνικό προβληματισμό, την ανησυχία για το μέλλον και ως αποτέλεσμα τη λήψη δράσης και την αναγκαία τοποθέτηση κάθε ενεργού πολίτη .Εμείς,οι μαθητές του ΓΕΛ Ν.Αλικαρνασσού, δεν αδιαφορούμε απέναντι στα φλέγοντα ζητήματα της εποχής μας. Απεναντίας, ως αφυπνισμένοι και συνειδητοποιημένοι έφηβοι απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις και με σεβασμό στην ελευθερία της σκέψης και του λόγου, παίρνουμε την πρωτοβουλία να αυτενεργήσουμε στα πλαίσια της σχολικής διαδικασίας και να τεθούμε προ των ευθυνών μας. Είναι αδιανόητο, οι Έλληνες μαθητές να μένουν αμέτοχοι και αδρανείς, όταν το μέλλον που διαμορφώνεται για αυτούς και τα παιδιά τους είναι αβέβαιο. Αξιοποιώντας λοιπόν, μαθητικά μας δικαιώματα συζητήσαμε, ανταλλάξαμε απόψεις και διατυπώσαμε ορισμένες προτάσεις που αφορούν το γεγονός αυτό.

Πριν λίγους μήνες και σε συμβούλιο του τμήματος Β4 του Λυκείου μας, πραγματοποιήθηκε συζήτηση για το ποια οφείλει να είναι η στάση των μαθητών του τμήματος αρχικά, σε σχέση με τα πολιτικά δρώμενα των τελευταίων μηνών. Το θέμα επεκτάθηκε στο τι τελικά μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι ως θεμελιώδεις μονάδες των αυριανών κοινωνιών ώστε να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση όλων εκείνων των προβλημάτων κοινωνικής παθογένειας, όπως είναι η βία, τα ναρκωτικά, ο ρατσισμός κ.α, που θίγουν το περιβάλλον μας αλλά και εμάς τους ίδιους. Η θεωρητική προσέγγιση τόσο σοβαρών ζητημάτων θεωρούμε πως κάποια στιγμή πρέπει να οδηγηθεί στο επόμενο στάδιο, στην πρακτική εφαρμογή των ιδεών και των προτάσεών μας. Στο τέλος του συμβουλίου και έπειτα από ψηφοφορία, το πρόγραμμα «γέλ.α 2012» είχε πια γεννηθεί.

Το «Γέλ.α 2012» είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έπειτα από μαθητική πρωτοβουλία στοχεύει στην ενημέρωση, στην ευαισθητοποίηση και στη συμμετοχή των μαθητών στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη δημιουργία μιας ομάδας μαθητών από όλες τις τάξεις του Λυκείου μας, η οποία θα πραγματοποιεί συναντήσεις μία φορά την εβδομάδα στο χώρο του σχολείου, αλλά πέραν των ωρών διδασκαλίας. Σε αυτές οι μαθητές θα παρακολουθούν ταινίες κοινωνικού-πολιτικού περιεχομένου που θα διαπραγματεύονται μείζονα θέματα τα οποία οι ίδιοι θεωρούν πως είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν. Στη συνέχεια θα ακολουθεί συζήτηση των μαθητών στην επικείμενη θεματική ενότητα και η ομάδα θα αποφασίζει με ποιο τρόπο θα δραστηριοποιηθεί πάνω σε αυτήν. (π.χ παραγωγή γραπτού λόγου, άρθρα, ποιήματα, θεατρικό παιχνίδι, παρουσίαση της δουλειάς σε μαθητές εκτός προγράμματος, αλλά ακόμα και η διοργάνωση κάποιας εκδήλωσης για την ευαισθητοποίηση των γονέων, διάφορων κοινωνικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας γενικότερα, με αφορμή κάποια συνάντηση.)Βέβαια, είναι καλό να αναφερθούμε και στο ψυχαγωγικό χαρακτήρα των συναντήσεων αυτών. Ορισμένες από αυτές θα μετατρέπονται σε «Κυριακές ποίησης και λογοτεχνίας», όπου θα απαγγέλλονται ποιήματα και θα διαβάζονται λογοτεχνικά κείμενα, που οι μαθητές θαυμάζουν και θεωρούν αξιόλογα, ή σε «Μουσικές Κυριακές», όπου θα γίνονται αφιερώματα σε είδη μουσικής, σπουδαίους καλλιτέχνες και μουσικά ρεύματα .

Σκοπός του «Γέλ.α 2012» είναι να εξελίξουμε τα τυποποιημένα προγράμματα σπουδών του εκπαιδευτικού μας συστήματος και να τα προσαρμόσουμε στις ανάγκες και τις απαιτήσεις που εμείς οι ίδιοι έχουμε τόσο από την εποχή, όσο και από τους εαυτούς μας. Μέσα από την έκφραση της πολυφωνίας, τον άφοβο, εποικοδομητικό και απαλλαγμένο από σκοπιμότητες διάλογο και το σεβασμό στην αξία της διαφορετικής άποψης θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε τα πράγματα πιο σφαιρικά, διαμορφώντας έτσι συνειδήσεις και απόψεις στηριγμένες στην αλήθεια και τη γνώση. Επιδιώκουμε δηλαδή, να αναπτύξουμε την κρίση μας, να γίνουμε πιο δεκτικοί στην αντίθετη άποψη ώστε να ακυρώσουμε κάθε δογματισμό και να αντιταχθούμε με αυτό τον τρόπο σε κάθε μορφή ετεροκαθοδήγησης και προπαγάνδας των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ. Ταυτόχρονα, η ανάληψη ευθύνης για την υλοποίηση του προγράμματος, το σχεδιασμό και τις προεκτάσεις που μπορεί να δεχθεί, οδηγούν σε μια κατάσταση συνεχούς αυτοκριτικής και αυτοελέγχου. Έτσι γίνεται αρωγός και στην επίτευξη της αυτογνωσίας του κάθε μαθητή.
Σαφώς, θα ήταν άστοχο να μην αναφερθούμε στην παιδευτική αποστολή του προγράμματος. Εκτός από την ενημέρωση, στοχεύουμε στην πνευματική καλλιέργεια και την ηθική συγκρότηση των συμμαθητών μας. Ο συμμερισμός προβληματισμών, η επαφή με διαφορετικές προσωπικότητες και η συνύπαρξη μαζί τους, η ανοικτή συζήτηση και η αναλυτική επεξεργασία κρίσιμων ζητημάτων προάγουν την πνευματικότητα και εμπλουτίζουν τον ανθρώπινο ψυχισμό. Έτσι θα καλλιεργηθούν η ομαδικότητα, η επιμονή, η θέληση για αναζήτηση και το κυριότερο, το πρότυπο του πολίτη που διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην πορεία και την εξέλιξη της κοινωνίας στην οποία ζει.

Τελειώνοντας, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως οι μαθητικές ομάδες έχουν μεγάλη και αξιόλογη δυναμική, φτάνει η προθυμία για δραστηριοποίηση και ενασχόληση με κάτι που δεν επιβάλλεται ούτε από κάποιο καθηγητή, ούτε από τη διδακτέα ύλη, να είναι ισχυρή. Σίγουρα, πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα που συνεπάγεται χρόνο αλλά και σκέψη. Κι όσο η σκέψη θα αναπτύσσεται πάνω στην ίδια την ανθρώπινη σκέψη, εμείς θα έχουμε λόγο για να υπάρχουμε και να αγωνιζόμαστε. Αν μέσα σ’ όλο αυτό το τραγελαφικό δράμα που βιώνουμε, διακυβεύονται το μέλλον και η ελευθερία μας, το μόνο που δεν μπορούν να μας στερήσουν είναι η ελευθερία του νου και της γνώσης. Η δύναμη της, θα γίνει αισθητή μόνο αν ενώσουμε τα χέρια και πούμε ‘ΝΑΙ’ στη μαθητική συλλογικότητα, ‘ΝΑΙ', στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων για μια δημοκρατική διεκδίκηση ενός αξιοπρεπούς μέλλοντος. Το εγχείρημα δεν είναι ακατόρθωτο, φτάνει να επενδύσει ο καθένας προσωπικά την ποιότητα της σκέψης που διαθέτει. Έστω και αν ένας από εμάς αντιληφθεί την αξία της ισότητας,της δημοκρατίας και της ελευθερίας,τότε σίγουρα οι προσπάθειές μας θα έχουν ανταμειφθεί. Άλλωστε, μπορεί ένας κούκος να μη φέρνει μόνος την Άνοιξη, σίγουρα όμως την προδικάζει!