Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Ελλάς.



 Ποιος είδε κράτος λιγοστό,

σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα  -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Γεώργιος Σουρής 


*100 ετών ποίημα.. κι όμως πόσο επίκαιρο; Δεν χρειάζεται να αλλάξεις ούτε ένα στίχο για να περιγράψεις απλά το τώρα..Σε μια χώρα με τέτοια ιστορία,που όμως οι πολίτες της δείχνουν να αδιαφορούν και να την υποτιμούν κάθε μέρα με τις πράξεις και τα πιστεύω τους.. Δεν θα σχολιάσω τίποτα περισσότερο γιατί οι λέξεις ,πιστεύω, αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να χωρέσουν την δραματικότητα της σημερινής κατάστασης..όμως θα είμαστε εδώ να κρίνουμε και να κατακρίνουμε κάθε κίνηση που προσβάλει την νοημοσύνη και την προσωπικότητα μας. Αυτά..προς το παρόν.